Percival Pott (1714 – 1788) Pott Hastaligi
Pott Hastalığı ve Pott Tümörü
Percival Pott 1714 – 1788
PERCİVAL POTT, 1714 yılında Londra’da dünyaya gelmiÅŸtir. Yazar olan babası, Percival henüz 3 yaşında iken ölmüş ve karısına cüzi bir para bırakabilmiÅŸtir. Bununla beraber Percival bazı zengin akrabaları sayesinde okuma fırsatını bulmuÅŸ ve 1729′da St. Bartholomew Hastanesi’ne cerrahi asistanı olarak girmiÅŸtir. Kısa zamanda ün sahibi olan Pott, henüz tahsilini tamamlamadan az çok bir refaha kavuÅŸmuÅŸ ve annesi ile beraber yaÅŸamaya baÅŸlamıştır. 1736 yılında Cerrahlar Derne-ÄŸi’nden (büyük diploma) almıştır. O zaman için bu diploma çok deÄŸerli bir ehliyet belgesi addedilmekteydi. Bu diploma verilmeden önce adaylar çok sıkı bir sınava tabi tutulurlardı. Percival bir süre ortadan kaybolarak bu sınav iÅŸini atlattı. Bununla beraber ün sahibi bir hekim olması ve yeteneÄŸinin herkes tarafından tasdik edilmesi diplomanın kendisine verilmesine imkan vermiÅŸtir. Annesinin ölümünden sonra evlendi ve St. Thomas hastanesi civarına yerleÅŸti. 1774 senesinde St. Bartholomcw hastanesine evvela cerrahi muavinliÄŸine daha sonra da asli cerrahlığa atandı. Bu sırada hocalığa da baÅŸlayarak gerek nazari ve gerekse demonstrativ bir ÅŸekilde dersler vermeye baÅŸladı. Bu alanda da büyük bir ustalık gösteren ve ünlenen Pott modern ders verme tekniÄŸinin öncülerinden biri oldu. 1758 yılında bir gün Pott atla sokakta giderken bir kazaya uÄŸradı, allan düştü ve ayağının birkaç yerinde kırıklar meydana geldi. Damadı bu olayı ÅŸu ÅŸekilde anlatmıştır: “Acele ve fena bir tedavi ÅŸeklinin ne kadar kötü durumlara neden olacağını takdir eltiÄŸi için kırık olayından sonra duruÅŸ ÅŸeklini hiç bozmadı ve lüzumsuz hareketlerde bulunmadı. Westministere iki kiÅŸi yollayarak sedye getirtti. Büyük bir tahammül ve sabır içinde ve çok soÄŸuk bir havada, yerde yatarak sedye-cilerin gelmesini bekledi. Bütün hazırlıklar tamamlandıktan sonra eve taşındı.”
Bu kaza dolayısıyla Percival’i muayene eden cerrahlar amputasyondan baÅŸka çare kalmadığını ifade ettiler. Ameliyata baÅŸlamak üzere alet ve edavatı hazırladıkları bir sırada Pott’un eski hocalarından biri yetiÅŸti ve kırığı muayene ettikten sonra, belki de bacağı kurtarmanın mümkün olacağını söyledi. DiÄŸer cerrahlar da bu fikre katılınca, Polt bacağını kaybetme tehlikesini savuÅŸturmuÅŸ oldu. Kırık yarası da normal seyrini takip ederek iyileÅŸti ve kendi kırığı hakkında da açıklamalarda bulundu. Pott’un tarif etmiÅŸ olduÄŸu konular arasında özellikle iki iltihabi vetire büyük bir önem arzetmektedir. Bunlardan birincisi “Pott’un ÅŸiÅŸ tümörü” olarak adlandırılmakta olan kafatası kemiklerinin osteomiyelitidir. İkincisi ise, bel kemiÄŸinin tüberkülozudur.